چگونه اج اجایل سرویس‌های ابری و وب۳ را غیرمتمرکز می‌کند؟

رمزگشایی از زیرساخت وب ۳ و رایانش ابری غیرمتمرکز Edge

چشم‌انداز دیجیتال در حال گذار از یک تحول عمیق است و از سیستم‌های متمرکز و یکپارچه به سمت معماری‌های توزیع‌شده‌تر، تاب‌آورتر و کاربرمحورتر حرکت می‌کند. در خط مقدم این تغییر پارادایم، پلتفرم Edge قرار دارد؛ سیستمی که برای بازتعریف نحوه ارائه خدمات ابری و وب ۳ طراحی شده است. Edge با بهره‌گیری از مدل رایانش توزیع‌شده، قصد دارد رویکرد سنتی مراکز داده متمرکز را از میان برداشته و ذخیره‌سازی داده‌ها و محاسبات را به میزان قابل توجهی به «لبه» (Edge) شبکه، یعنی نزدیک‌تر به کاربران و دستگاه‌هایی که داده‌ها را تولید و مصرف می‌کنند، منتقل کند. این تغییر بنیادین وعده می‌دهد که مسائلی حیاتی همچون حجم انتقال داده، احتقان ترافیک شبکه و تأخیرهای بازدارنده را کاهش داده و در نهایت اینترنتی کارآمدتر، عادلانه‌تر و مقاوم در برابر سانسور ایجاد کند.

ضرورت تمرکززدایی: واکاوی محدودیت‌های رایانش ابری متمرکز

برای درک کامل نوآوری Edge، ضروری است محدودیت‌ها و آسیب‌پذیری‌های ذاتی مدل سنتی رایانش ابری متمرکز را که دهه‌ها بر دنیای دیجیتال حاکم بوده، درک کنیم. این مدل علی‌رغم ارائه سهولت و مقیاس‌پذیری، با معایب قابل توجهی همراه است:

• نقاط شکست واحد (Single Points of Failure): مراکز داده متمرکز ماهیت خود معرف نقاط شکست واحد هستند. بروز قطعی، حمله سایبری یا بلایای طبیعی که یک مرکز داده اصلی را تحت تأثیر قرار دهد، می‌تواند خدمات میلیون‌ها یا حتی میلیاردها کاربر را در سطح جهان مختل کند. این شکنندگی، قابلیت اطمینان و تاب‌آوری زیرساخت‌های دیجیتال حیاتی را تضعیف می‌کند.
• مشکلات تأخیر (Latency): داده‌ها با سرعت نور حرکت می‌کنند، اما فاصله هنوز هم اهمیت دارد. وقتی کاربران به خدماتی دسترسی پیدا می‌کنند که در هزاران مایل دورتر در یک مرکز داده مرکزی میزبانی می‌شوند، فاصله فیزیکی باعث ایجاد تأخیر محسوس می‌شود که منجر به زمان پاسخگویی کندتر، تجربه کاربری ضعیف و دشواری در اجرای اپلیکیشن‌های آنی (Real-time) می‌گردد.
• خطرات سانسور و کنترل: نهادهای متمرکز، اعم از شرکتی یا دولتی، قدرت قابل توجهی بر داده‌های میزبانی شده در سرورهای خود دارند. این تمرکز قدرت، امکان سانسور بالقوه، دستکاری داده‌ها و نظارت را فراهم کرده و حریم خصوصی کاربران و آزادی اطلاعات را به مخاطره می‌اندازد.
• هزینه‌های عملیاتی بالا و انحصار فروشنده (Vendor Lock-in): ساخت و نگهداری مراکز داده در مقیاس بزرگ به سرمایه‌گذاری هنگفتی نیاز دارد که هزینه‌های آن اغلب به توسعه‌دهندگان و کسب‌وکارها منتقل می‌شود. علاوه بر این، تکیه بر فناوری‌های اختصاصی یک ارائه‌دهنده واحد می‌تواند منجر به وابستگی شدید شود و مهاجرت به ارائه‌دهندگان جایگزین را دشوار و هزینه‌بر کند.
• اثرات زیست‌محیطی: مراکز داده در مقیاس بزرگ مقادیر عظیمی از انرژی را مصرف می‌کنند که به انتشار کربن کمک می‌کند. اگرچه تلاش‌هایی برای استفاده از انرژی‌های تجدیدپذیر صورت می‌گیرد، اما ابعاد گسترده زیرساخت‌های متمرکز اغلب ردپای زیست‌محیطی قابل توجهی بر جای می‌گذارد.
• تنگناهای پهنای باند: با انفجار حجم داده‌های تولید و منتقل شده (به ویژه با محتوای با وضوح بالا، اینترنت اشیا و هوش مصنوعی)، مراکز داده متمرکز به تنگنا تبدیل می‌شوند و برای پردازش و توزیع کارآمد جریان‌های عظیم داده به کاربران پراکنده در سطح جهان با دشواری روبرو هستند.

این چالش‌ها نشان‌دهنده نیاز مبرم به رویکردی توزیع‌شده‌تر، مستحکم‌تر و دموکراتیک‌تر برای زیرساخت‌های ابری است؛ دقیقاً همان خلأیی که Edge در پی پر کردن آن است.

پذیرش پارادایم رایانش لبه‌ای (Edge Computing)

رایانش لبه‌ای به خودی خود مفهوم جدیدی نیست، اما Edge آن را به طور دقیق در وب غیرمتمرکز به کار می‌گیرد. در هسته خود، رایانش لبه‌ای یک پارادایم رایانش توزیع‌شده است که محاسبات و ذخیره‌سازی داده‌ها را به منابع داده نزدیک‌تر می‌کند. به جای ارسال تمام داده‌ها به یک سرور ابری متمرکز و دوردست برای پردازش، وظایف در «لبه» شبکه، اغلب روی دستگاه‌های محلی یا مینی‌دیتاسنترهای نزدیک انجام می‌شوند.

این تغییر معماری چندین مزیت فوری به همراه دارد:

• کاهش شدید تأخیر: با پردازش داده‌ها در نزدیکی کاربر یا دستگاه، زمان رفت و برگشت بسته‌های داده به طور قابل توجهی کاهش می‌یابد که برای اپلیکیشن‌هایی مانند بازی‌های ویدئویی، خودروهای خودران و واقعیت افزوده حیاتی است.
• کارایی پهنای باند: نیاز کمتری به ارسال داده‌ها از طریق شبکه‌های طولانی به ابر مرکزی وجود دارد که باعث صرفه‌جویی در پهنای باند و کاهش احتقان شبکه می‌شود. این امر به ویژه برای اپلیکیشن‌های پرمصرف و در مناطق با اتصال محدود حیاتی است.
• ارتقای امنیت و حریم خصوصی داده‌ها: داده‌ها را می‌توان به صورت محلی پردازش و ذخیره کرد که نیاز به انتقال اطلاعات حساس از طریق شبکه‌های گسترده به مراکز داده شخص ثالث را کاهش داده و در نتیجه امنیت و حریم خصوصی را تقویت می‌کند.
• بهبود قابلیت اطمینان و تاب‌آوری: توزیع قابلیت‌های محاسباتی و ذخیره‌سازی در نودهای (Nodes) متعدد به این معنی است که شکست یک نود کل سیستم را فلج نمی‌کند. شبکه می‌تواند حتی در صورت آفلاین شدن اجزای منفرد، به فعالیت موثر خود ادامه دهد.

پلتفرم Edge بر اساس این اصول بنیادین بنا شده و آن‌ها را به یک اکوسیستم کاملاً غیرمتمرکز و مبتنی بر بلاکچین تبدیل کرده است که برای عصر وب ۳ طراحی شده است.

معماری ابر غیرمتمرکز Edge: شبکه‌ای از منابع مشارکتی

رویکرد Edge برای غیرمتمرکز کردن خدمات ابری بر مدل زیرساختی متفاوتی نسبت به ارائه‌دهندگان سنتی متکی است. این پلتفرم مفهوم مرکز داده را از چند تأسیسات عظیم و انحصاری به یک شبکه گسترده و مشارکتی از نودهای به هم پیوسته تغییر می‌دهد.

الف. شبکه توزیع‌شده‌ای از نودهای تحت مدیریت جامعه

Edge به جای تکیه بر تعداد محدودی از مزارع سرور متعلق به شرکت‌ها، شبکه‌ای جهانی از شرکت‌کنندگان مستقل را پرورش می‌دهد که منابع محاسباتی بلااستفاده خود را به اشتراک می‌گذارند.

• چه کسانی نودها را مدیریت می‌کنند؟ هر کسی می‌تواند به اپراتور نود Edge تبدیل شود. این شامل افرادی با قدرت محاسباتی مازاد، کسب‌وکارهای کوچک با ظرفیت سرور استفاده‌نشده یا حتی مراکز داده‌ای است که به دنبال کسب درآمد از منابع اضافی خود هستند. این مشارکت گسترده، تمرکززدایی واقعی را تضمین کرده و از کنترل شبکه توسط یک نهاد واحد جلوگیری می‌کند.
• منابع ارائه شده: اپراتورهای نود مجموعه‌ای از دارایی‌های محاسباتی را فراهم می‌کنند، از جمله:
  • چرخه‌های پردازنده (CPU Cycles): برای پردازش داده‌ها و اجرای اپلیکیشن‌ها.
  • فضای ذخیره‌سازی: برای میزبانی فایل‌ها، پایگاه‌های داده و داده‌های اپلیکیشن.
  • پهنای باند شبکه: برای انتقال کارآمد داده‌ها و تحویل محتوا.
• ایجاد انگیزه از طریق توکن EDGE: مشارکت‌کنندگان صرفاً از روی خیرخواهی فعالیت نمی‌کنند. اپراتورهای نود در ازای اشتراک‌گذاری منابع و حفظ یکپارچگی و پایداری شبکه، با توکن بومی EDGE پاداش می‌گیرند. این مدل انگیزشی اقتصادی برای جذب و حفظ یک شبکه توزیع‌شده و قدرتمند حیاتی است.

ب. بومی‌سازی داده‌ها و پردازش مبتنی بر نزدیکی

یکی از ارکان استراتژی تمرکززدایی Edge، قرار دادن هوشمندانه داده‌ها و محاسبات تا حد امکان نزدیک به نقطه مبدأ یا مصرف است.

• زمان‌بندی آگاه از مجاورت: پروتکل Edge به طور پویا درخواست‌ها را به نزدیک‌ترین نود در دسترس و مناسب هدایت می‌کند. این مسیریابی هوشمند تضمین می‌کند که کاربران حداقل تأخیر را تجربه کنند، زیرا داده‌های آن‌ها مجبور به طی مسافت طولانی نیستند.
• تکثیر توزیع‌شده جغرافیایی: داده‌ها را می‌توان در چندین نود در مکان‌های جغرافیایی متنوع تکثیر کرد. این کار نه تنها تحمل خطا را افزایش می‌دهد، بلکه تضمین می‌کند که محتوا بدون توجه به موقعیت فیزیکی کاربران، به سرعت در سراسر جهان در دسترس باشد.
• کاهش ترافیک زیرساخت اصلی: با انجام عملیات در لبه، داده‌های کمتری نیاز به عبور از زیرساخت‌های اصلی اینترنت دارند که به طور قابل توجهی ترافیک شبکه جهانی و بار روی ارائه‌دهندگان سنتی خدمات اینترنتی را کاهش می‌دهد.

ج. تحمل خطای ذاتی و تاب‌آوری سیستم

ماهیت توزیع‌شده معماری Edge به طور ذاتی درجه بالایی از تحمل خطا و تاب‌آوری را در سیستم ایجاد می‌کند.

• عدم وجود نقطه شکست واحد: برخلاف سیستم‌های متمرکز، خرابی یک نود منفرد یا یک خوشه کوچک از نودها، کل شبکه را مختل نمی‌کند. درخواست‌ها می‌توانند به طور یکپارچه به سایر نودهای موجود هدایت شوند.
• افزونگی و در دسترس بودن: با گسترش داده‌ها و محاسبات در میان بسیاری از مشارکت‌کنندگان، سیستم پایداری بالایی را حفظ می‌کند. خدمات حتی در صورت بروز قطعی یا حملات در بخش‌هایی از شبکه، عملیاتی باقی می‌مانند.
• مقاومت در برابر حملات DDoS: حملات منع سرویس توزیع‌شده (DDoS) علیه یک شبکه غیرمتمرکز بسیار دشوارتر است، زیرا هدف واحدی برای از کار انداختن وجود ندارد.

د. امنیت ارتقایافته و حریم خصوصی در طراحی

معماری Edge همچنین بهبودهای قابل توجهی در امنیت و حریم خصوصی کاربر ارائه می‌دهد.

• اعتماد توزیع‌شده: اعتماد به جای واگذاری به یک نهاد قدرتمند، در سراسر شبکه توزیع شده است. این امر سطح حمله را کاهش داده و پتانسیل بازیگران مخرب برای نفوذ به مجموعه‌داده‌های بزرگ را به حداقل می‌رساند.
• رمزنگاری در حالت سکون و انتقال: داده‌های ذخیره شده در نودهای Edge و داده‌های در حال انتقال در شبکه معمولاً رمزنگاری می‌شوند تا از دسترسی‌های غیرمجاز محافظت گردند.
• خرد کردن داده‌ها (Sharding) و تکثیر: برای امنیت و حریم خصوصی بیشتر، داده‌ها می‌توانند خرد شده (به قطعات کوچک‌تر تقسیم شوند) و در چندین نود توزیع گردند. حتی اگر یک نود هک شود، تنها به بخشی از داده‌ها دسترسی خواهد داشت که بدون سایر قطعات بی‌معنی است.

تمرکززدایی از زیرساخت وب ۳: تامین انرژی نسل بعدی اپلیکیشن‌ها

فراتر از خدمات ابری عمومی، Edge به گونه‌ای ساخته شده است که به عنوان لایه زیربنایی برای اپلیکیشن‌های وب ۳ عمل کند و نیاز حیاتی به زیرساخت‌های واقعاً غیرمتمرکز را در اکوسیستمی که هنوز هم اغلب به ارائه‌دهندگان ابر متمرکز وابسته است، برطرف نماید.

الف. ذخیره‌سازی غیرمتمرکز برای دارایی‌های وب ۳

اپلیکیشن‌های وب ۳، از NFTها گرفته تا سازمان‌های خودگردان غیرمتمرکز (DAOها)، حجم عظیمی از داده تولید می‌کنند. Edge راهکاری قدرتمند برای ذخیره‌سازی غیرمتمرکز ارائه می‌دهد:

• میزبانی تغییرناپذیر و مقاوم در برابر سانسور: نودهای Edge می‌توانند داده‌های تغییرناپذیر dAppها را میزبانی کنند و تضمین نمایند که اطلاعات حیاتی، متا‌دیتای NFTها یا محتوای وب‌سایت‌های ایستا در دسترس و بدون سانسور باقی بمانند.
• ذخیره‌سازی فایل مقیاس‌پذیر: توسعه‌دهندگان می‌توانند از شبکه Edge برای ذخیره انواع فایل‌ها استفاده کنند و جایگزینی برای سرویس‌های متمرکز داشته باشند و حتی راه‌حل‌های موجود مانند IPFS یا Arweave را با ارائه یک لایه تحویل «لبه‌ای» تکمیل کنند.
• کاهش وابستگی به درگاه‌های متمرکز: Edge با ارائه یک لایه ذخیره‌سازی توزیع‌شده، وابستگی پروژه‌های وب ۳ به درگاه‌های (Gateways) متمرکز برای دسترسی به محتوای غیرمتمرکز را کاهش داده و تمرکززدایی سرتاسری (End-to-End) را ارتقا می‌دهد.

ب. پردازش غیرمتمرکز برای بک‌اِند و منطق dAppها

بسیاری از اپلیکیشن‌های پیچیده وب ۳ به محاسبات خارج از زنجیره (Off-chain) یا منطق بک‌اِند خاصی نیاز دارند که نمی‌توان آن‌ها را مستقیماً روی بلاکچین اجرا کرد. Edge این لایه پردازشی حیاتی را فراهم می‌کند.

• محاسبات خارج از زنجیره: نودهای Edge می‌توانند وظایف محاسباتی را که برای قراردادهای هوشمند بسیار سنگین یا پرهزینه هستند (مانند محاسبات پیچیده، پردازش داده یا استنتاج مدل‌های هوش مصنوعی) اجرا کنند. این امر به dAppها اجازه می‌دهد مقیاس‌پذیر شده و عملکردهای پیچیده‌تری را انجام دهند.
• اوراکل‌های غیرمتمرکز: نودها می‌توانند به عنوان اوراکل‌های غیرمتمرکز عمل کرده، داده‌های دنیای واقعی (مانند قیمت‌ها، داده‌های هواشناسی) را دریافت کرده و در اختیار قراردادهای هوشمند قرار دهند تا تعاملی امن و قابل اطمینان با اطلاعات خارج از زنجیره داشته باشند.
• شبکه‌های تحویل محتوا (CDN) برای dAppها: Edge با توزیع دارایی‌ها و محتوای اپلیکیشن در نودهای لبه در سراسر جهان، به عنوان یک CDN غیرمتمرکز عمل کرده و تضمین می‌کند که dAppها برای کاربران در سطح جهانی سریع و روان بارگذاری شوند.

ج. درگاه‌های API و خدمات نود بلاکچین

برای اینکه dAppها با بلاکچین‌ها تعامل داشته باشند، به دسترسی قابل اطمینان به داده‌های بلاکچین و توانایی ارسال تراکنش‌ها نیاز دارند.

• نقاط پایانی API توزیع‌شده: نودهای Edge می‌توانند نقاط پایانی (Endpoints) غیرمتمرکز API را فراهم کنند و به dAppها اجازه دهند بدون تکیه بر یک ارائه‌دهنده متمرکز API، داده‌های بلاکچین را فراخوانی کرده و با قراردادهای هوشمند تعامل داشته باشند. این کار قابلیت اطمینان و مقاومت در برابر سانسور را بهبود می‌بخشد.
• اجرای نودهای کامل بلاکچین: شبکه Edge می‌تواند میزبان نودهای کامل (Full Nodes) برای بلاکچین‌های مختلف باشد و تضمین کند که dAppها دسترسی قدرتمند و غیرمتمرکزی به وضعیت بلاکچین و پردازش تراکنش‌ها دارند. این امر مانع از آن می‌شود که یک ارائه‌دهنده نود متمرکز، دسترسی dApp را به بلاکچین قطع کند.

نقش محوری توکن EDGE

توکن کاربردی بومی، یعنی EDGE، رگ حیاتی اکوسیستم Edge است که مدل اقتصادی آن را تقویت کرده، انگیزه مشارکت ایجاد می‌کند و حاکمیت را تسهیل می‌نماید. کاربردهای چندگانه آن برای عملکرد و رشد پلتفرم حیاتی است.

• پرداخت هزینه‌های خدمات: کاربران و توسعه‌دهندگان از توکن‌های EDGE برای پرداخت هزینه‌های خدمات ابری غیرمتمرکز و وب ۳ (مانند ذخیره‌سازی، پردازش، پهنای باند و دسترسی به API) استفاده می‌کنند. این یک چرخه اقتصادی مستقیم بین ارائه‌دهندگان خدمات (اپراتورهای نود) و مصرف‌کنندگان ایجاد می‌کند.
• مکانیسم استیکینگ (Staking):
  • استیکینگ اپراتور نود: اپراتورهای نود معمولاً ملزم به استیک کردن مقدار مشخصی توکن EDGE برای مشارکت در شبکه هستند. این سپرده به عنوان وثیقه عمل کرده، مشوق رفتار صادقانه است و ارائه خدمات قابل اطمینان را تضمین می‌کند. اگر اپراتور نود بدخواهانه رفتار کند یا در ارائه خدمات توافق‌شده شکست بخورد، بخشی از دارایی استیک‌شده او جریمه (Slash) می‌شود.
  • کیفیت خدمات و امنیت: استیکینگ باعث تقویت امنیت و کیفیت خدمات در سراسر شبکه می‌شود، زیرا اپراتورها انگیزه مالی برای عملکرد خوب دارند.
• حاکمیت شبکه: دارندگان توکن EDGE در حاکمیت غیرمتمرکز پلتفرم مشارکت می‌کنند. از طریق مدل سازمان خودگردان غیرمتمرکز (DAO)، دارندگان توکن می‌توانند:
  • به پیشنهادات ارتقای پروتکل و بهبودهای فنی رأی دهند.
  • بر تغییرات ساختار کارمزدها و مکانیسم‌های انگیزشی تأثیر بگذارند.
  • تخصیص بودجه‌های جامعه را تعیین کنند.
  • مسیر آینده و تکامل شبکه Edge را شکل دهند.
• سیستم پاداش و انگیزه: توکن EDGE به عنوان مکانیسم اصلی برای پاداش دادن به مشارکت‌کنندگان عمل می‌کند، از جمله:
  • پاداش به اپراتورهای نود برای ارائه توان محاسباتی، ذخیره‌سازی و پهنای باند.
  • پتانسیل پاداش به توسعه‌دهندگان برای ساخت اپلیکیشن‌های ارزشمند روی پلتفرم.
  • تشویق به پذیرش گسترده‌تر و رشد اکوسیستم غیرمتمرکز.

مزایای چندگانه رویکرد غیرمتمرکز Edge

زیرساخت ابری غیرمتمرکز و وب ۳ پلتفرم Edge مجموعه‌ای جذاب از مزایا را برای ذینفعان مختلف ارائه می‌دهد.

• برای کاربران و مصرف‌کنندگان:
  • عملکرد برتر: تأخیر بسیار کمتر و تحویل سریع‌تر محتوا منجر به تجربه کاربری روان‌تر و پاسخگوتر می‌شود.
  • ارتقای حریم خصوصی و امنیت: کاهش مواجهه داده‌ها با نهادهای متمرکز، همراه با رمزنگاری و ذخیره‌سازی توزیع‌شده، کنترل و محافظت بیشتری از اطلاعات شخصی فراهم می‌کند.
  • مقاومت در برابر سانسور: دسترسی به اپلیکیشن‌ها و محتوا تابع خواسته‌های یک شرکت یا دولت واحد نیست.
• برای توسعه‌دهندگان و کسب‌وکارها:
  • کارایی هزینه: پتانسیل هزینه‌های عملیاتی کمتر در مقایسه با ارائه‌دهندگان سنتی ابر، به ویژه برای اپلیکیشن‌های مبتنی بر لبه.
  • افزایش قابلیت اطمینان و پایداری: ماهیت توزیع‌شده شبکه، زمان خرابی را به حداقل رسانده و در دسترس بودن مداوم خدمات را تضمین می‌کند.
  • مقیاس‌پذیری: شبکه می‌تواند با اضافه شدن نودهای بیشتر همزمان با رشد تقاضا، به صورت ارگانیک مقیاس‌بندی شود، بدون نیاز به سرمایه‌گذاری هنگفت در زیرساخت توسط یک نهاد واحد.
  • نوآوری: یک لایه زیرساخت مستحکم، باز و قابل برنامه‌نویسی برای ساخت اپلیکیشن‌های وب ۳ واقعاً غیرمتمرکز فراهم می‌کند.
• برای اکوسیستم وب ۳:
  • تمرکززدایی واقعی: یکی از بزرگترین تناقض‌های وب ۳ را برطرف می‌کند؛ یعنی اپلیکیشن‌های غیرمتمرکزی که روی زیرساخت‌های متمرکز اجرا می‌شوند. Edge گامی اساسی به سمت تمرکززدایی سرتاسری است.
  • کاهش ریسک تمرکز: خطر سیستمیک ناشی از تکیه بسیاری از dAppها به چند ارائه‌دهنده بزرگ ابر متمرکز را کاهش می‌دهد.
• اثرات زیست‌محیطی: Edge با استفاده از منابع محاسباتی بلااستفاده در سطح جهان، استفاده بهینه‌تر از سخت‌افزارهای موجود را ترویج کرده و پتانسیل کاهش نیاز به ساخت مراکز داده متمرکز جدید و پرمصرف را دارد.

چالش‌ها و چشم‌انداز آینده

اگرچه Edge چشم‌انداز امیدوارکننده‌ای را ارائه می‌دهد، اما مانند هر فناوری نوظهور دیگری، در مسیر پذیرش گسترده با چالش‌هایی روبروست.

• اثر شبکه‌ای و پذیرش: ساخت شبکه‌ای به اندازه کافی بزرگ و متنوع از نودها و جذب توده بحرانی از توسعه‌دهندگان و کاربران برای موفقیت بلندمدت حیاتی است.
• بهینه‌سازی مقیاس‌پذیری و عملکرد: بهینه‌سازی مداوم شبکه برای عملکرد، امنیت و مقیاس‌پذیری با رشد تقاضا، یک تلاش مهندسی مستمر خواهد بود.
• امنیت و اعتماد در محیط توزیع‌شده: تضمین یکپارچگی و امنیت داده‌ها و محاسبات در یک شبکه بدون نیاز به اعتماد (Trustless) و غیرمتمرکز، امری حیاتی است و به مکانیسم‌های پیچیده رمزنگاری و اقتصادی نیاز دارد.
• تعامل‌پذیری (Interoperability): ادغام یکپارچه با پروتکل‌های بلاکچین موجود و زیرساخت‌های سنتی اینترنت، کلید پذیرش گسترده‌تر خواهد بود.

چشم‌انداز آینده Edge جاه‌طلبانه است: تبدیل شدن به یکی از اجزای اصلی اینترنت غیرمتمرکز و عمل به عنوان زیرساخت ابری بنیادین برای اپلیکیشن‌ها و خدمات وب ۳. Edge با توانمندسازی افراد و جوامع برای اشتراک‌گذاری منابع خود، به دنبال ایجاد دنیای دیجیتالی تاب‌آورتر، بازتر و دموکراتیک‌تر است و به معنای واقعی کلمه وعده وب ۳ را محقق می‌سازد. با ادامه حرکت اقتصاد دیجیتال به سمت تمرکززدایی، پلتفرم‌هایی مانند Edge در ساخت زیرساخت‌های مستحکم، حافظ حریم خصوصی و مقاوم در برابر سانسور که برای نسل بعدی تجربه‌های آنلاین مورد نیاز است، نقشی حیاتی ایفا خواهند کرد.