توسعه‌دهندگان اتریوم و بیس پس از ناکامی تلاش‌ها برای تطبیق استانداردهای EIP-8141 و EIP-8130، کار روی یک استاندارد مشترک انتزاع حساب را متوقف کردند و این دو شبکه را به پیگیری طراحی‌های تراکنش جداگانه واداشت.

درک چیانگ، توسعه‌دهنده Ethlabs، روز دوشنبه اعلام کرد که نویسندگان این دو پیشنهاد هفته گذشته کار روی یک مشخصات مشترک را متوقف کردند، زیرا متوجه شدند گزینه‌های فنی موجود مستلزم آن است که اتریوم یا بیس از الزامات اصلی خود کوتاه بیایند.

هر دو پیشنهاد به دنبال ساده‌سازی نحوه تعامل کاربران با کیف پول‌های رمزنگاری هستند، از جمله اجازه دادن به تراکنش‌ها بدون اینکه کاربران ابتدا ETH برای کارمزد گس داشته باشند و پشتیبانی از روش‌های احراز هویت مانند کلیدهای عبور تلفن. تیم‌ها در حال بررسی این بودند که آیا یک طراحی می‌تواند به لایه ۱ اتریوم و لایه ۲ بیس خدمت کند یا خیر.

چیانگ گفت: «در حالی که ما چندین راه‌حل فنی را شناسایی کردیم، همه آنها مستلزم این بودند که یک طرف یا طرف دیگر حداقل کمی از اهداف اصلی خود کوتاه بیاید.» او افزود: «بنابراین ما مسیرهای جداگانه را در پیش گرفتیم و بار رسیدگی به پراکندگی ناشی از آن را بر دوش کیف پول‌ها گذاشتیم.»

به گفته چیانگ، توسعه‌دهندگان اتریوم مقاومت در برابر سانسور، حریم خصوصی و امنیت را اولویت‌بندی می‌کنند، در حالی که بیس بر مقیاس‌پذیری، سفارشی‌سازی و انطباق تمرکز دارد. این تفاوت‌ها در نهایت مانع از توافق تیم‌ها بر سر یک قالب تراکنش واحد شد.

برنامه‌های انتزاع حساب اتریوم و بیس از یکدیگر جدا شدند

این تصمیم توسعه‌دهندگان کیف پول را با این احتمال مواجه می‌کند که در صورت رسیدن EIP-8141 و EIP-8130 به مرحله تولید، مجبور به پشتیبانی از دو قالب تراکنش بومی باشند.

چیانگ گفت کیف پول‌ها همچنان می‌توانند تجربه کاربری یکسانی را علیرغم تفاوت‌های فنی بین شبکه‌ها، بسته به اینکه توسعه‌دهندگان چگونه استانداردهای جداگانه را مدیریت می‌کنند، برای کاربران فراهم کنند.

او گفت: «اگر آنها به خوبی عمل کنند، و اگر جامعه کیف پول بتواند بر این پراکندگی غلبه کند، ممکن است در نهایت بهترین تجربه کاربری ممکن را برای کاربران نهایی داشته باشیم.»

این نتیجه‌گیری مسیر بحث‌های توسعه‌دهندگان را تنها چند روز قبل تغییر می‌دهد. در ۷ سپتامبر، crypto.news قبلاً گزارش داده بود که توسعه‌دهندگان EIP-8141 در حال بررسی سازگاری با EIP-8130 بودند تا تراکنش‌ها را قابل برنامه‌ریزی نگه دارند و در عین حال الزامات احراز هویت آنها را برای ارائه‌دهندگان زیرساخت آسان‌تر کنند.

در آن مرحله، چیانگ گفته بود که EIP-8130 می‌تواند ساختارهای تعریف‌شده‌ای را در اطراف فریم‌های EIP-8141 فراهم کند. این ترتیب پیشنهادی قصد داشت تا ماهیت قابل برنامه‌ریزی فریم‌ها را حفظ کند، در حالی که به کیف پول‌ها و شبکه‌های با توان عملیاتی بالا، یک قالب تراکنش واضح‌تر ارائه دهد.

EIP-8130 از یک کلیدخوان (keystore) بر روی زنجیره استفاده می‌کند که در آن حساب‌ها می‌توانند بازیگران تایید شده و قراردادهای احراز هویت را ثبت کنند. تراکنش‌ها روش احراز هویتی که استفاده می‌کنند را شناسایی کرده و به شبکه اجازه می‌دهند تا فرآیند اعتبارسنجی مورد نیاز را قبل از اجرای کد کیف پول تعیین کند.

EIP-8141 مسیر متفاوتی را در پیش می‌گیرد و تراکنش‌ها را به عنوان فراخوانی‌های قرارداد قابل برنامه‌ریزی به نام «فریم» ساختاربندی می‌کند. فریم‌ها می‌توانند عملکردهای مختلفی را در یک تراکنش انجام دهند، از جمله اعتبارسنجی، تایید گس و اجرا.

تیم‌ها اکنون تلاش برای تبدیل این رویکردها به یک استاندارد واحد را کنار گذاشته‌اند.

EIP-8141 به یک پیشنهاد «ضروری برای عرضه» در اتریوم تبدیل شده است

اتریوم در حال ادامه کار با EIP-8141، یا تراکنش‌های فریم، به عنوان بخشی از ارتقاء برنامه‌ریزی شده خود به نام هگوتا است.

خوشه پروتکل بنیاد اتریوم این پیشنهاد را اوایل این ماه در دسته «ضروری برای عرضه» خود قرار داد، در حالی که منابع می‌گویند این پیشنهاد با هدف بومی‌سازی انتزاع حساب در اتریوم و بهبود امنیت و آمادگی پساکوانتومی است.

تراکنش‌های فریم، یک تراکنش را به دنباله‌ای از فریم‌های قابل برنامه‌ریزی تقسیم می‌کنند. یک فریم می‌تواند فرستنده را اعتبارسنجی کند، فریم دیگر می‌تواند حسابی را که مسئول گس است مجاز کند، و فریم‌های بعدی می‌توانند اقدامات درخواستی کاربر را اجرا کنند.

این مدل به حساب آغازکننده یک عمل و حسابی که هزینه آن را پرداخت می‌کند، اجازه می‌دهد متفاوت باشند.

توسعه‌دهندگان اتریوم از ۷ سپتامبر EIP-8141 را برای هگوتا برنامه‌ریزی کرده بودند. توسعه‌دهندگان اصلی این پیشنهاد را در تماس اجرایی تمام توسعه‌دهندگان اصلی در ۲۷ اوت، از «در حال بررسی برای گنجاندن» به «برنامه‌ریزی شده برای گنجاندن» منتقل کردند، که به تراکنش‌های فریم جایگاهی رسمی در ارتقاء برنامه‌ریزی شده ۲۰۲۷ می‌دهد، در حالی که مشخصات آن هنوز در قالب پیش‌نویس بود.

تحت سیستم پیشنهادی، یک برنامه کاربردی می‌تواند کارمزد تراکنش کاربر را پوشش دهد یا ترتیبی دهد که کاربر از طریق دارایی دیگری پرداخت کند، در حالی که اعتبارسنج‌های اتریوم همچنان کارمزد شبکه را به صورت ETH دریافت می‌کنند.

این ساختار می‌تواند یک الزام رایج کیف پول را حذف کند که طبق آن کاربران دارای استیبل‌کوین یا سایر توکن‌ها، همچنان قبل از انجام تراکنش نیاز به ETH دارند.

فریم‌ها می‌توانند برای دسته‌بندی تراکنش‌ها نیز استفاده شوند. اقدامات مرتبط می‌توانند گروه‌بندی شوند تا همه آنها با هم موفق شوند یا در صورت شکست یکی از آنها، همه لغو شوند.

برای مثال، یک معامله توکن در حال حاضر ممکن است به یک تاییدیه جداگانه نیاز داشته باشد که به یک برنامه اجازه می‌دهد توکن‌ها را قبل از اجرای خود معامله خرج کند. تراکنش‌های فریم می‌توانند اقدامات مرتبط را در یک ساختار تراکنش قابل برنامه‌ریزی واحد قرار دهند.

فریم‌های قابل برنامه‌ریزی کنترل‌های حساب اتریوم را گسترش می‌دهند

EIP-8141 به گونه‌ای طراحی شده است که منطق اعتبارسنجی حساب بیشتری را به کد قابل برنامه‌ریزی منتقل کند، به جای اینکه حساب‌های اتریوم سنتی به یک فرآیند احراز هویت ثابت وابسته باشند.

این پیشنهاد وضعیت نهایی خود را به گونه‌ای توصیف می‌کند که در آن «یک حساب صرفاً به یک آدرس با کد تبدیل می‌شود.»

ویتالیک بوترین، یکی از نویسندگان EIP-8141، این پیشنهاد را در ماه فوریه به عنوان یک «اُمینی‌بوس (راه حل جامع) که تمام مشکلات باقی‌مانده‌ای را که AA (انتزاع حساب) قصد حل آنها را داشت، در بر می‌گیرد و حل می‌کند» توصیف کرد.

در ۵ سپتامبر، بوترین گفت که این پیشنهاد طی ماه‌های گذشته «پیشرفت‌های مهم زیادی» داشته و «نزدیک به بهینه‌ترین حالت» است.

توسعه‌دهندگان متعاقباً دریافتند که چندین ویژگی تراکنش می‌توانند از طریق فریم‌های قابل برنامه‌ریزی EIP-8141 بیان شوند، به جای اینکه مکرراً پوشش تراکنش اتریوم را گسترش دهند.

گزارش ۷ سپتامبر crypto.news حاکی از آن بود که این رویکرد می‌تواند انقضای تراکنش، تجمیع امضا، اثبات‌های حریم خصوصی و تأییدیه‌های پس از تراکنش را به عنوان فراخوانی‌های قرارداد قابل برنامه‌ریزی مدیریت کند. تراکنش‌های فریم همچنان نیازمند تغییراتی در قوانین اجماع اتریوم خواهند بود، اما توابع منفرد می‌توانند از طریق اهداف فریم و الگوهای فراخوانی ساخته شوند.

اعتبارسنجی قابل برنامه‌ریزی می‌تواند کنترل بیشتری بر احراز هویت به حساب‌ها بدهد. EIP-8141 برای پشتیبانی از ویژگی‌هایی از جمله سیستم‌های امضای جایگزین، پرداخت‌های گس حمایتی، دسته‌بندی تراکنش‌ها و چرخش کلید طراحی شده است.

همین معماری می‌تواند به حساب‌های اتریوم کمک کند تا از وابستگی به سیستم امضای مورد استفاده توسط حساب‌های سنتی متعلق به خارج (EOAs) فاصله بگیرند. یک کاربر بالقوه می‌تواند روش احراز هویت کنترل‌کننده یک حساب را بدون انتقال دارایی‌ها به یک آدرس جدید تغییر دهد.

پژوهشگران اتریوم قبل از اینکه EIP-8141 رسماً برنامه‌ریزی شود، آن را برای هگوتا در نظر گرفته بودند. در ماه اوت، توسعه‌دهندگان EIP-8141 را با EIP-8130 به عنوان رویکردهای رقیب برای انتزاع حساب بومی مقایسه می‌کردند، در حالی که دامنه ارتقاء ۲۰۲۷ را محدودتر می‌کردند.

در آن زمان، این پیشنهادها بخشی از فرآیند انتخاب گسترده‌تر هگوتا بودند که مقاومت در برابر سانسور، حریم خصوصی، قیمت‌گذاری گس، اقتصاد اعتبارسنج و مقیاس‌پذیری لایه ۱ را پوشش می‌داد.

پژوهشگران اتریوم به طور جداگانه بررسی کرده بودند که چگونه تراکنش‌های فریم می‌توانند از برنامه‌های کاربردی متمرکز بر حریم خصوصی پشتیبانی کنند. یک پیشنهاد در ماه اوت به بحث درباره استخرهای حریم خصوصی خودتامین مالی شده پرداخت که در آنها پرداخت‌های کارمزد قابل برنامه‌ریزی می‌توانست به یک استخر حریم خصوصی اجازه دهد تا گس خود را پوشش دهد، به جای اینکه به یک رله‌کننده خارجی متکی باشد.

این کار، تراکنش‌های فریم را با سایر تغییرات پیشنهادی از جمله نانس‌های کلیددار (Keyed Nonces)، ریشه‌های اخیر (Recent Roots) و تأییدیه‌های تراکنش (Transaction Assertions) جفت کرد. در آن زمان، پیشنهاد استخر حریم خصوصی بیشتر یک بسته ترجیحی پژوهشگران بود تا یک تصمیم نهایی از سوی توسعه‌دهندگان اصلی اتریوم.

بیس به کار با EIP-8130 ادامه خواهد داد

EIP-8130 بیس اکنون به طور جداگانه از پیشنهاد تراکنش‌های فریم اتریوم پیش خواهد رفت.

طراحی ارائه شده توسط بیس، یک نوع تراکنش جدید را با یک «کلیدخوان» (Keystore) بر روی زنجیره ترکیب می‌کند که امضاکنندگان و احراز هویت‌کنندگان تایید شده را برای یک حساب ثبت می‌کند. هدف آن پشتیبانی از احراز هویت سفارشی، دسته‌بندی فراخوانی‌ها و حمایت مالی از گس است.

در حالی که این دو پیشنهاد چندین هدف انتزاع حساب مشترک دارند، ساختارهای فنی آنها به شبکه‌های مربوطه سطوح متفاوتی از کنترل را بر نحوه احراز هویت و پردازش تراکنش‌ها می‌دهد.

قبل از جدایی تیم‌ها، توسعه‌دهندگان اتریوم تلاش می‌کردند تا مشخص کنند که آیا سیستم احراز هویت ساختاریافته EIP-8130 می‌تواند با فریم‌های قابل برنامه‌ریزی EIP-8141 ترکیب شود، بدون اینکه شبکه‌های لایه ۱ یا لایه ۲ مجبور شوند از ویژگی‌های مورد علاقه خود دست بکشند.

Ethlabs قبلاً تراکنش‌های فریم را در میان اولویت‌های اصلی خود برای ارتقاء هگوتا قرار داده بود، با اشاره به انتزاع حساب بومی در کنار مقاومت در برابر سانسور، بلوک‌های سریع‌تر و مقیاس‌پذیری مداوم لایه ۱.

با پایان یافتن تلاش مشترک، EIP-8141 مسیر انتزاع حساب بومی برنامه‌ریزی شده اتریوم برای هگوتا باقی می‌ماند، در حالی که بیس به توسعه EIP-8130 حول نوع تراکنش جداگانه و کلیدخوان بر روی زنجیره خود ادامه خواهد داد.